HARDLOOPBLESSURES


 

 Pijn aan de voorzijde van het scheenbeen

Shin splints

Klachtenbeeld:

Een branderig, krampend en/of vermoeid gevoel aan de voorzijde van het scheenbeen tijdens of na het sporten. In het dagelijks leven wordt de klacht niet of nauwelijks waargenomen.

 

 

Anatomie

Het onderbeen bestaat uit de tibia (scheenbeen) en de fibula (kuitbeen). De aanwezige spieren, zenuwen en bloedvaten worden gebundeld in 4 compartimenten (bindweefsel kokers). De spieren aan de voorzijde van het scheenbeen hebben als belangrijkste functie om de voet en tenen te heffen.

Oorzaken

De belangrijkste oorzaken van shin splints zijn:

1.       Overbelasting
                a.       Compartiment syndroom
                b.      Te intensief trainingsopbouw

2.       Biomechanische factoren

Ad 1a: Compartiment syndroom

Bij de uitoefening van sport passen spieren zich aan. Spierenvezels nemen dan in omvang toe. Wanneer het spierweefsel te snel uitzet, doordat in korte tijd de sportbelasting hoog wordt opgevoerd, zal de druk in het compartiment toenemen. In het compartiment (een bindweefselkoker) zullen de zenuwen en bloedvaten daardoor bekneld raken met als gevolg dat de pijnklachten in het onderbeen opspelen.

Ad 1b: Te intensieve trainingsopbouw

Een ander gevolg is dat te intensief trainen ook voor klachten kan leiden. De spieren in het onderbeen dienen de schokbelasting op te vangen wanneer de voet de grond raakt. Te intensieve training zorgt dat spieren vermoeid raken en voor klachten zorgen.

Ad 2: Biomechanische factoren

De voetafwikkeling, het schoeisel, af/aanwezigheid van voetzooltjes en eventuele standsafwijkingen van het been, heup en bekken kunnen, bij verandering van de belasting, klachten provoceren.

De behandeling kan bestaan uit:

Het verbeteren van het (hard)looppatroon, terugbrengen van spierspanning, rekoefeningen, oefentherapie, advies over trainingsopbouw, medical taping, dry needling.

Artikelen

·         R. Michael Galbraith Mark E. Lavallee, Medial tibial stress syndrome: conservative treatment options, Musculoskelet Med (2009) 2:127–133.
·         HRELJAC, A. Impact and Overuse Injuries in Runners. Med. Sci. Sports Exerc., Vol. 36, No. 5, pp. 845-849, 2004.

 

 

Pijn aan de voorzijde van de knie

Patellofemorale pijn syndroom

Klachtenbeeld:

Knieklachten waarbij zich pijn voordoet aan de voorzijde van de knie en/of rondom de knieschijf. De klachten manifesteren zich vooral bij: traplopen,  hurken, (heuvel op/brug op) fietsen, roeien en hardlopen.

 

 

Anatomie
De knieschijf (patella) verschuift bij het buigen en strekken van de knie in een kraakbeen groeve die wordt gevormd door het onder- en bovenbeen. De bovenbeenspieren (quadriceps femoris) hechten aan onder de knieschijf. Wanneer de bovenbeenspieren aanspannen trekken ze de knieschijf in de groeve.  Er ontstaat dan druk op het kraakbeen onder de knieschijf. Indien dit mechanische proces niet juist verloopt ontstaan klachten.

Oorzaken:

Patellofemorale klachten worden veroorzaakt door (een combinatie van) verschillende factoren:

·         Verminderde spierkracht of spierlengte van de beenspieren;

·         Ketenproblematiek door te veel of te weinig bewegelijkheid van gewrichten in de 
           heup/knie,knieschijf/enkel.

·         Verminderde stabiliteit;

·         Verkeerde trainingsopbouw;

De behandeling kan bestaan uit:

Krachttraining, rekoefeningen, stabiliteitstraining, mobiliseren van gewrichten, medical taping, advies over trainingsopbouw.

Artikelen:

·         Jennifer E. Earl and Anne Z. Hoch. A Proximal Strengthening Program Improves Pain, Function, and Biomechanics in Women With Patellofemoral Pain Syndrome. Am J Sports Med 2011 39: 154.
·         Tracy A. Dierks et al. Proximal and Distal Influences on Hip and Knee Kinematics in Runners With Patellofemoral Pain During a Prolonged Run.

 

 

Pijn aan de onderkant van de voet vanaf de hak

Plantar fasciitis (Hielspoor)

Klachtenbeeld

De eerste passen in de ochtend of na lang zitten of aan het begin van een training zijn vaak erg pijnlijk. De pijn verminderd bij het aanhouden van de beweging. De pijn straalt uit vanaf de hak richting de tenen.

 

 

Anatomie
De plantar fascia is een peesplaat die vanaf de hak (calcaneus) uitwaaiert naar de vijf tenen. De peesplaat heeft de functie de voetboog in stand te houden. Dit gebeurt in de standfase, op het moment dat de hak de grond raakt.

Oorzaken:
De peesplaat kan de schokken tijdens het (hard)lopen dempen en het lichaamsgewicht gelijkmatig over de voet verdelen. De werking van de peesplaat wordt extra op de proef gesteld bij wandelen of sporten op een instabiele ondergrond, hardlopen en zwaar tillen. Constante herhaling van deze activiteiten verhoogt de kans op irritatie van het peesblad.

Biomedische eigenschappen:

·               De stand van de voet: een holvoet of bolvoet

·         Beenlengte verschil

·         Overpronatie (ruim 80% van de mensen met hielspoor)

·         Mobiliteitsbeperking van de knie of heup (anteversie en exorotatie?)

·         Verkorte of verzwakte kuitspieren

·         Schoeisel met te weinig hak- en voetboogondersteuning

Chronisch klachtenbeeld

Hoewel fasciitis verwijst naar een ontstekingsbeeld, gaat het meestal om degeneratie van het peesbladweefsel (collageen). Door de herhalende beweging van het (hard)lopen ontstaan kleine scheurtjes in het collageen van de peesplaat. Dit leidt uiteindelijk tot verlies van collageen en verminderde doorbloeding.

De behandeling kan bestaan uit:

Uiteindelijk herstel kan 6 tot 18 maanden duren. In overleg met de fysiotherapeut kunnen de belastende factoren in het dagelijks leven worden beperkt. Eventuele behandeling van de fysiotherapeut bij aanhouden van klachten kan bestaan uit: medical taping, passieve en dynamische rekoefeningen, oefentherapie, fricties, advies over schoeisel.

Artikelen:

·         Plantar Fasciitis: Diagnosis and Therapeutic Considerations, Mario Roxas, ND
·         Treatment of Plantar Fasciitis, CRAIG C. YOUNG, M.D.

 

 

Pijn aan de buitenzijde van de knie

Iliotibiaal band frictiesyndroom (hardlopersknie)

 

Klachtenbeeld:

Het gaat om een overbelastingsklacht dat zich het vaakst voordoet bij hardlopers. Tijdens het sporten kan de klacht zo vervelend zijn dat u moet stoppen. De klacht zorgt vooral tijdens het sporten voor klachten terwijl er in het dagelijks leven weinig hinder van wordt ondervonden.

 

 

Anatomie

De tractus Iliotibialis is een brede en platte peesplaat aan de buitzijde van het bovenbeen. Het heeft meerdere aanhechtingen rond de heup, passeert vervolgens de buitenkant van de knie en hecht verspreid over de buitenkant van het onder- en bovenbeen aan.

Bij het buigen en strekken van de knie beweegt de peesplaat langs de buitenkant van de knie. Dit zorgt voor wrijving. De wrijving langs de knie is het grootst wanneer de knie 30 graden gebogen is. De slijmbeurs, die naast de knieschijf gelegen is, moet voorkomen dat er te veel wrijving ontstaat. Bij lang aanhouden van klachten kan het zijn dat ook de slijmbeurs ontstoken raakt.

Oorzaken:

Oorzaken voor deze aandoening bestaan meestal uit een combinatie van enkele onderstaande factoren:

·         Onvoldoende spierkracht van knie- en heupspieren;

·         Tekort aan spierlengte van de heup- en voetspieren;

·         Spierspanning van rug- en bilspieren;

·         Ketenproblematiek;

·         Verkeerde houding;

·         Onvoldoende bekken en rugstabiliteit;

·         Verkeerd looppatroon (al dan niet door vermoeidheid);

·         Te intensieve training;

·         Schoeisel met te weinig demping (de knie dient dan meer schokken op te vangen).

De behandeling kan bestaan uit:

Verbeteren van de spierkracht en stabiliteit, rekoefeningen,  advies over schoeisel, advies over trainingsopbouw, het verbeteren van het (hard)looppatroon, beoordelen en herstellen van eventuele houdings- en ketenproblemen.

Artikelen:

·         S. Grau, I. Krauss, C. Maiwald, D. Axmann, T. Horstmann , R. Best, Kinematic classification of iliotibial band syndrome in runners, Scand J Med Sci Sports: 2011: 21: 184–189
·         Irene Sher et al, Proximal iliotibial band syndrome: what is it and where is it?

 

 

Pijn aan de achterzijde van het onderbeen

Achillespees tendinopathie

 

Klachtenbeeld:

Klachten die zich in het verloop van de kuitpees kunnen manifesteren als een zeurende en/of stekende pijn tijdens bewegen en in rust. Ochtendstijfheid of stijfheid na lang zitten en klachten bij (hard)lopen op ongelijk terrein komen voor. De pijnklachten kunnen lang aanhouden en niet verdwijnen na een periode van rust.

 

 

Anatomie

De achillespees is de sterkste en langste pees in het menselijk lichaam. De achillespees is de pees van de kuitspieren (de soleus en de gastrocnemius). De kuitspieren kunnen de knie buigen en enkel naar beneden bewegen. Een veel gebruikte spier dus tijdens wandelen, traplopen, fietsen, springen e.d.

Herstelproces

Peesweefsel bestaat uit een zogenaamd collageen (wit) weefsel. Dit type weefsel herstelt langzaam en heeft, in het geval van overbelasting, een beperkt herstellend vermogen. Het herstelproces bij overbelasting ziet er anders uit, is beperkter en langzamer dan bij een (deels) gescheurde pees waarbij acute doorbloeding het herstelproces in gang zet. Een kuitblessure op grond van overbelasting zonder de juiste interventie kan u voor lange tijd uit de ‘running’ houden.

Oorzaken:

De benaming tendinopathie (pathie = ziekte) geeft aan dat het niet zozeer om een peesontsteking gaat, maar er sprake is van een ziekteproces. Een periode van over- en onderbelasting kan zorgen voor degeneratie van de achillespees en leidt tot een verminderde kwaliteit van het peesweefsel.

·         Beperkte mobiliteit en afwikkeling van de enkel;

·         Spierlengte van de kuitspieren;

·         Overpronatie van de enkel leidt tot onevenwichtig gebruik van de kuit;

·         Ketenproblematiek;

·         Hervatten van een sport.

De behandeling kan bestaan uit:
Excentrische spierkrachtoefeningen en stabiliteitstraining, rekoefeningen, verbeteren van het (hard)looppatroon, medical taping, beoordelen en behandeling van ketenproblemen.

Artikelen:

·         S.E. Munteanu, C.J. Barton, Lower limb biomechanics during running in individuals with Achilles tendinopathie: a systematic review, Journal of foot and ankle research 2011, 4:15
·         J. L. Cook,* K. M. Khan,w C. Purdam, Masterclass; Achilles tendinopathie, 2002 Elsevier Science Ltd, Manual Therapy (2002) 7(3), 121–130

 

 

Enkelverzwikking

(Acuut of Chronische) enkel letsel

 

Klachtenbeeld:

Stekende en later zeurende pijn na het verzwikken van de enkel, waarbij direct zwelling optreedt. Van chronisch enkelletsel is sprake indien de enkel herhaaldelijk verzwikt. Dit is al mogelijk bij wandelen of hardlopen.

 

 

Anatomie

De instabiliteit die veelal wordt ervaren kan voortkomen door beschadiging aan de buitenkant van de enkel. Het enkelgewricht is een gewricht dat veel beweging toe laat. Door banden, spieren en pezen aan de buitenkant van de enkel raken deze beschadigd.

Herstelproces

Acute fase (0-5 dagen): RICE (Rust, IJS, Compressie en Elevatie:

U dient deze dagen de enkel rust te geven i.c.m. ijzen, compressie (door middel van bandage) en het been zo veel mogelijk hoog te houden. Eventueel gebruik van krukken kan nodig zijn.

Vervolg fases:

Een ‘normaal’ herstelproces leidt binnen 6 tot 8 weken tot functieherstel en genezing zonder restletsels (zoals functionele instabiliteit). Binnen twaalf weken hebben de meeste patiënten het sporten weer hervat op hetzelfde niveau als voor het trauma. Lopen zal in de meeste gevallen weer mogelijk zijn binnen één tot twee weken. Indien dit niet het geval is, dienen belemmerende factoren te worden opgespoord en is het verstandig contact op te nemen met uw fysiotherapeut.

Oorzaken voor vertraagt herstel

Factoren die van invloed kunnen zijn op het ontstaan en/of het voortbestaan van functionele instabiliteit zijn:

·         Mechanische instabiliteit (laxiteit van het kapsel-bandapparaat);

·         Een sterk ‘uit de hand gelopen ontstekingsreactie’;

·         Verstoorde proprioceptie;

·         Verminderde spierkracht;

·         Vertraagde reactietijd van spieren;

·         Chronische synovitis;

·         Verminderde dorsale flexie;

·         Angst om te belasten en onzekerheid over de stabiliteit van de enkel.

De behandeling kan bestaan uit:

Interventie gericht op behandeling van de ontstekingsfase, verbeteren van stabiliteit van de enkel, beoordelen en herstellen van ketenproblemen aan heup/knie/enkel, frictie, herstellen van de mobiliteit, medical taping of sporttape.

Artikelen

·         KNGF Richtlijn enkelletsel 2006

 

Aandachtspunten voor hardlopers

 

Ben je een beginnend of juist een gevorderde hardloper en gedreven om je prestaties steeds weer te verleggen? Wellicht kunnen onderstaande tips u nog wat helpen goed voorbereid op pad te gaan.

 

 

Bepaal welk doel u met het hardlopen wilt bereiken en kies het juiste hardloopschema

Hardlopen ter voorbereiding op de start van de competitie. Explosieve conditie voor zaalvoetbal vereist een andere vorm van training dan de training voor een marathon of na een blessure. Daarnaast zijn ook de te lopen afstand, intensiteit en frequentie van belang voor het samenstellen van een goed hardloopschema. Er is op internet veel over te vinden.

We hebben voor u een selectie gemaakt van websites en app’s. Ze zijn gratis en gebruiksvriendelijk.

Hardloopschema’s                                                          App’s                                     

http://www.hardloopschema.nl/?p=schema                  www.endomondo.nl              

óf

http://www.runinfo.nl/schemabeginners.htm                                             

Bepaal welke ondergrond voor jou het beste is

Na een blessure aan de kuit of plantar fascitis is gras de beste ondergrond. Voor meer demping voor duursporters zijn gras of grindpaden aan te raden (indien aanwezig). Voor training van stabiliteit bijvoorbeeld bospad.



Copyright 2018 | Disclaimer
















Fysiotherapie Praktijk Wittevrouwen
Poortstraat 85-87
3572 HE Utrecht
[t] 030 271 80 29
[e] info@praktijk-wittevrouwen.nl

Webdesign: Studio i2